El Tribunal Constitucional ta acabantes d’allugar a la paranoia socialista nel llugar que-y correspuende. Por más que dende la franquicia asturiana del PSOE s’emperren en llendar a la Llei d’Usu de la nuestra llingua, la realidá va seguir siendo la que ye. Ún de los últimos pilancos pal desarrollu d’esti marcu llegal, la non aplicación a los funcionarios de derechos nelli recoyíos, acaba quedar pa prau. A naide-y pue entrar na cabeza que los trabayadores de la Alministración público del Principáu por selo nun han ser ciudadanos. A naide, menos a los xacobinos que lleven décades amiseriando Asturies.
Vien a cuentu, tamién, facer recordanza d’un fechu políticamente destacable. Esta llei, que nun desarrolla la oficialidá, sí pudo permitir un avance mui relevante na normalización llingüística de ser aplicada a xeitu. Pero dende 1999, añu de l’empiezu del mandu d’Areces na gobernanza socialista, el Gobiernu l’autonomía nun fizo otro que torgar el so empléu. Nun escaezamos tampocu otru datu, esta llei ye frutu del alcuerdu ente’l centru derecha representáu daquella na Xunta Xeneral, ye decir, de los 21 diputaos del Partíu Popular y de 1 diputáu del PAS. A la izquierda los asturianofalantes nun-yos debemos un res nesti tema. Que la xente saque les sos conclusiones.
A lo último, el más fondu agradecimientu a los verdaderos responsables d’esti fitu históricu, que son Xurde Blanco y l’Aconceyamientu de Xuristes pol Asturianu. Ellos son exemplu de cómo, con seriedá y ensin demagoxa, ye posible trabayar muncho y bien pola llingua de nós.